Licht UitvaartzorgUw polis, helder uitgelegd
UitlegOverlijden en uitkering

Wie mag melden: verschillen, uitzonderingen en controlepunten

Een helder en feitelijk antwoord op de vraag: Wie mag melden: verschillen, uitzonderingen en controlepunten?

Wie mag melden: verschillen, uitzonderingen en controlepunten

Kort antwoord

Bij de melding van een overlijden aan een uitvaartverzekeraar ligt de verantwoordelijkheid in de regel bij de nabestaanden. Polissen kunnen daarnaast verschillen in gevolgen als te laat wordt gemeld en in welke documenten (zoals bewijs van overlijden en polisstukken) moeten worden aangeleverd voor verwerking en uitkering.[1][2]

Definitie en afbakening

Met “wie mag melden” gaat het om: wie het overlijden meldt bij de verzekeraar zodat de administratieve verwerking kan starten. Dit verschilt van “aan wie de uitkering wordt gedaan”. De uitkering hangt volgens polisvoorwaarden af van de begunstiging die bij het afsluiten is vastgelegd (bijvoorbeeld standaard begunstiging of uitkering aan de uitvaartverzorger).[3]

Voor de start van de procedure staat in de voorwaarden meestal dat nabestaanden het overlijden moeten doorgeven. In de algemene voorwaarden van DELA staat bijvoorbeeld dat nabestaanden het overlijden aan de verzekeraar melden.[1] Ook bij TWENTHE is opgenomen dat nabestaanden het overlijden onverwijld moeten melden.[2]

Hoe het werkt

  1. Overlijden melden aan de verzekeraar
  • DELA: melden moet zo snel mogelijk; dit kan 24 uur per dag via het telefoonnummer dat op de polis staat.[1]
  • TWENTHE: nabestaanden melden het overlijden bij de verzekeraar; dat moet onverwijld gebeuren zodat de verzekeraar opdracht tot verzorging kan geven.[2]
  1. Bewijs en stukken aanleveren
  • DELA: na het melden worden de verdere stappen verwerkt binnen de overeenkomst; de voorwaarden koppelen in ieder geval de melding en tijdigheid aan de rechten uit de verzekering.[1]
  • TWENTHE: daarna moet de verzekeraar zo spoedig mogelijk in het bezit worden gesteld van een bewijs van overlijden, de originele polis(sen) en een kopie van de definitieve uitvaartrekening aan de nabestaande(n)/opdrachtgever, waarbij het verzekerde bedrag in mindering is gebracht. Als originele polissen ontbreken, kunnen poliskosten verschuldigd zijn voor opmaak van duplikaten.[2]
  1. Uitkering na administratieve verwerking
  • TWENTHE: uitkering van verzekerde bedragen vindt plaats na ontvangst van alle vereiste bescheiden en akkoordbevinding door TWENTHE.[2]
  • Algemene begunstiging (polisvoorwaarden): bij overlijden keert de verzekeraar uit volgens de begunstiging. Standaard is de verzekeringnemer de eerste begunstigde; bij diens overlijden gaat de uitkering naar de partner en daarna naar erfgenamen.[3]

Wat kan verschillen

Hieronder staan vergelijkcriteria die vaak terugkomen bij “wie mag melden”, waarbij het onderscheid vooral zit in tijdigheid en gevolgen.

1) Wie meldt: nabestaanden als startpunt

  • DELA: melding door nabestaanden aan de verzekeraar.[1]
  • TWENTHE: melding door nabestaanden onverwijld, zodat opdracht tot verzorging kan volgen.[2]

Overeenkomst: in beide bronnen staan nabestaanden als aangewezen partij om het overlijden te melden.

2) Wanneer melden: “zo snel mogelijk” vs “onverwijld”

  • DELA: “zo snel mogelijk” melden.[1]
  • TWENTHE: “onverwijld” melden.[2]

3) Gevolgen als niet tijdig wordt gemeld

  • DELA: als nabestaanden het overlijden niet op tijd melden en dit de belangen van de verzekeraar schaadt, kunnen mogelijk (deels) de rechten verloren gaan.[1]

  • TWENTHE: de bron legt sterk de nadruk op onverwijld melden en daarna het aanleveren van bewijs en polisstukken voor verwerking en uitkering; concrete sancties bij te late melding staan in dit bronfragment niet uitgewerkt.[2]

4) Melden vs uitkering: begunstiging kan anders zijn dan de melder

Ook als nabestaanden melden, kan de uitkering aan iemand anders toekomen, afhankelijk van de polisinstellingen. In de polisvoorwaarden staat bijvoorbeeld dat de verzekering aan de uitvaartverzorger kan worden uitgekeerd tot maximaal het verzekerde bedrag wanneer daarvoor gekozen is; daarvoor zijn het polisblad, een bewijs van overlijden en de rekening van de uitvaartverzorger nodig.[3]

Controlepunten

Gebruik de onderstaande controlepunten om te voorkomen dat “wie meldt” en “wat nodig is” door elkaar gaan lopen.

  1. Controleer de meldingstaak in de voorwaarden/het polisstuk
  • Leg vast dat nabestaanden het overlijden melden zoals in de voorwaarden is opgenomen.[1][2]
  1. Gebruik het contactgegeven dat op de polis staat (DELA)
  • DELA noemt een telefoonnummer op de polis en bereikbaarheid 24 uur per dag.[1]
  1. Stuur (of lever) de gevraagde documenten aan voor verwerking (TWENTHE)
  • Bewijs van overlijden, originele polis(sen) en een kopie van de definitieve uitvaartrekening (met het verzekerde bedrag in mindering).[2]
  1. Let op de rolverdeling: melder ≠ begunstigde
  • De begunstiging bepaalt aan wie wordt uitgekeerd; dit kan bijvoorbeeld de uitvaartverzorger zijn als daarvoor is gekozen.[3]
  1. Leg vast wie de begunstiging wijzigt (als dat speelt)
  • In polisvoorwaarden staat dat de verzekeringnemer de begunstiging tijdens de looptijd kan aanpassen en dat het verzoek ondertekend moet zijn door de verzekeringnemer; ingangsdatum is vanaf ontvangst door de verzekeraar.[3]

Bronnen

  1. DELA, Algemene voorwaarden, p. 4
  2. TWENTHE, Algemene voorwaarden uitvaartverzekering 2018, p. 3
  3. Polisvoorwaarden uitvaartverzekering, p. 7