UitlegOude en overgenomen polissen

Polisnummer zoeken: verschillen, uitzonderingen en controlepunten

Een helder en feitelijk antwoord op de vraag: Polisnummer zoeken: verschillen, uitzonderingen en controlepunten?

Polisnummer zoeken: verschillen, uitzonderingen en controlepunten

Kort antwoord

Polisnummer zoeken bij een oude of overgenomen uitvaartpolis begint met het scherp afbakenen waar u op let: gaat het om het nummer op het polisblad of om een administratief nummer dat u in correspondentie ziet? Daarna volgt het vergelijken van vindplaatsen (polisblad, brieven, digitale omgeving of oude documenten) en het checken van uitzonderingen, zoals situaties waarin u geen originele polis heeft of wanneer documenten ontbreken. Dit artikel beschrijft de meest voorkomende variaties en de controlepunten die u kunt uitvoeren zonder een specifieke aanbieder- of productkeuze te adviseren.

Definitie en afbakening

Met polisnummer zoeken bedoelen we: het achterhalen van het unieke registratienummer dat hoort bij een verzekeringsovereenkomst (de polis) zodat u dat nummer kunt gebruiken bij administratieve vragen, het aanvragen van documenten en het doorgeven van informatie aan de verzekeraar of uitvoerder.

In de voorwaarden wordt een polis omschreven als een elektronisch of papieren bewijs van de verzekering die u met de verzekeraar heeft gesloten.[1] In de praktijk betekent dit dat het polisnummer vaak staat op het bewijs (polisblad/polisdocument), maar dat u daarnaast ook andere nummers kunt tegenkomen in brieven, e-mails of administratieve overzichten.

Binnen het thema Onbekende polis is polisnummer zoeken vooral bedoeld om uw dossier eenduidig te maken: u voorkomt dat u (per ongeluk) gegevens van een andere verzekering of een ander dossier gebruikt.

Hoe het werkt

U kunt het zoeken in drie stappen organiseren: vergelijken, bevestigen en klaarzetten.

1) Vergelijken met wat u al heeft

Begin met het inventariseren van documenten en aanwijzingen die u in huis heeft liggen, zoals polisbladen, brieven, wijzigingsdocumenten en correspondentie over uitkeringen of afwikkeling.

Let bij elke bron op drie dingen:

  • Vindplaats: staat het nummer op het polisblad zelf, of in een begeleidende brief?
  • Benaming: wordt het aangeduid als ‘polisnummer’, ‘polis’, of met een andere term?
  • Samenhang: matchen de overige kenmerken (naam verzekerde/verzekeringnemer, soort verzekering, datum of periode) met elkaar?

2) Bevestigen dat het om dezelfde polis gaat

Soms lijkt er meer dan één nummer te bestaan (bijvoorbeeld een administratief nummer en een polisnummer). Controleer dan of het nummer dat u gebruikt aantoonbaar hoort bij dezelfde verzekering.

Een praktische bevestiging is: welke documenten zijn door de verzekeraar uitgewisseld op basis van deze overeenkomst? Bij DELA staat bijvoorbeeld op het principe “elk jaar ontvangt u een polisblad” vermeld dat er periodiek een polisblad wordt verstrekt waarop bedragen en gegevens staan.[2]

3) Klaarzetten voor vervolgacties

Zodra u het juiste polisnummer heeft, kunt u het gebruiken bij vervolgstappen. Denk aan het aanvragen van informatie of bij administratieve processen rond overlijden.

Voor TWENTHE staat in de algemene voorwaarden dat nabestaanden het overlijden onverwijld moeten melden en dat TWENTHE vervolgens een procedure start, waarbij het overlijdenbewijs en de originele polis(sen) worden gevraagd. Als originele polissen ontbreken, kunnen poliskosten verschuldigd zijn voor opmaak van duplikaten.[3]

Die logica maakt duidelijk waarom polisnummer zoeken in de praktijk nuttig is: het helpt u uw polisdocumentatie sneller compleet te maken.

Wat kan verschillen

Hieronder staan veelvoorkomende variaties die u bij polisnummer zoeken kunt tegenkomen. Per variatie geeft de lijst ook aan wat u wel en niet moet concluderen.

Variatie 1: Nummer op polisblad versus nummer in correspondentie

  • Mogelijk: op het polisblad staat een polisnummer, terwijl in brieven een ander referentienummer of dossiernummer wordt genoemd.
  • Wat u controleert: of de brief duidelijk naar dezelfde polis verwijst (met dezelfde namen/kenmerken).
  • Wat u vermijdt: uitgaan van het ‘lijkt hetzelfde’-principe zonder samenhang.

Variatie 2: Oude polisgegevens versus huidige administratie

Bij overname of wijziging kan de naam van de partij of de opmaak van documenten veranderen, waardoor u andere lay-out en benamingen ziet, terwijl het dossier hetzelfde blijft.

  • Controlepunt: of de documenten dezelfde verzekering aanduiden (soort dekking/variant) en dezelfde betrokkenen noemen.

Variatie 3: Geen (volledige) originele polis

  • Mogelijk: u heeft wel gegevens, maar niet alle originele polissen.
  • Uitleg/control: TWENTHE noemt expliciet dat originele polissen nodig kunnen zijn en dat ontbreken kan leiden tot poliskosten voor duplikaten.[3]

Variatie 4: Meerdere verzekeringen binnen dezelfde dossierset

Het komt voor dat er meerdere uitvaartverzekeringen naast elkaar lopen. U kunt dan nummers vinden die elk op een ander onderdeel passen.

  • Controlepunt: koppel het polisnummer aan de juiste verzekerde en de juiste polisdocumenten.

Controlepunten

Gebruik deze checklist om uw gevonden polisnummer( s ) te verifiëren.

  1. Herleidbaarheid: kunt u het polisnummer koppelen aan een document dat de verzekeringsovereenkomst vertegenwoordigt (polis/bewijs)?[1]
  2. Consistentie van kenmerken: kloppen namen, rollen (verzekeringnemer/verzekerde) en dossierkenmerken tussen de documenten?
  3. Vindplaatslogica: hoort het polisnummer bij het polisblad of bij de referentie uit correspondentie, en is de verwijzing duidelijk?
  4. Compleetheid voor vervolg: houdt u er rekening mee dat bij overlijden originele polissen kunnen worden gevraagd en dat ontbreken tot duplikaten kan leiden?[3]
  5. Documentspoor: noteer datum, bron en een korte omschrijving van waar u het nummer heeft gevonden. Dit helpt bij het formuleren van een aanbiedervraag.

Bronnen

  1. DELA, Algemene voorwaarden, p. 1
  2. DELA, Productleeswijzer UitvaartPlan, model 4.1, p. 1
  3. TWENTHE, Algemene voorwaarden uitvaartverzekering 2018, p. 3